O profesor Daniel Martí dixo que había que poñerse no lugar dos demais e pensar, para saber se imos ben no proceso de creación dun blog, se nos leriamos a nós mesmos. Eu reflexionei e cheguei á conclusión de que probabelmente non me lería pero non me importa moito xa que sempre pensei que eu non me caería ben así que, para que vou ler a alguén que non me cae ben..., é algo lioso pero en realidade nin me lería a min nin a ninguén, non é por desprezar, ollo! que hai blogs moi interesantes, o que pasa é que isto non me vai moito.
Serei unha insensíbel e ferirei conciencias informáticas pero son máis de papel
5 comentarios
Escribe un comentario
« Próximas publicacións | Inicio | Art Deco »
Está claro que no todo el mundo es un friki de internet y le gustan los blogs y estas cosas, pero ya que Dani Martí nos lo manda, hay que aprovechar esta oportunidad para aprender sobre la red, los weblogs y también sobre el tema elegido para el blog.
Ánimo y sigue con el cartelismo y Toulouse Lautrec que es un buen tema ;)
"¡Estoy hasta los weblogs!" non é unha frase que inventara eu pero "reflicte" (ollo ó "reflicte", que non "reflexa" [rayadas de chujause&rothko]) o que todos sabemos e é que ninguén era un gran afecionado ós blogs e que non debemos selo (ou non é necesario).
E Chi, que sepas que, como ves (chamalle peloteo ou como queiras) hai moita xente que le o Blog.de.Chi
peace.
hihihi, está ben a expresión. Eu non me lería, xa o dixen. O do peloteo foi só unha impresión miña? :P E que me chocou o de Toulouse hehe.
Te entiendo perfectamente, porque a mi tampoco me gustaba esto de los weblogs, pero al final me estoy enganchando bastante, yo creo que con un poco de paciencia y si el tema te gusta...Dale tiempo y ánimo
PD: Yo tampoco me leería, pero a ti si :P xDDDD
yo quizás no me leería a mi misma, por lo menos no asiduamente xDD
pero a ti si te leo(cosa que demuestran mis comentarios en tus post jeje :*)